ikawalo: Shortcuts: press Ctrl with: B = Bold, I = Italic, P = Publish, S = Save, D = Draft more

Martes ng gabi, napag-usapan namin ni Glenn na magpunta sa kabayanan para makakuha s’ya ng litrato para sa kanyang graduation. Bigla na lang pumasok sa isip ko na pwede kaming dumaan ng kapitolyo para makapagparehistro na rin ako para sa eleksyon na magaganap sa Mayo Twentiten (May 2010). At alas otso ang napagkasunduang pagpunta nya sa bahay naming para ako ay gisingin para makaligo ako at makaalis kami ng alas- nuebe.

            Dumaan ng bahay namin si Glenn, nagulat ako. Puta akala ko alas otso pa lang, at pagtingin ko sa wolklok, putang ina nanaman, alas nuebe y medya na, at bihis na ang kupal na si Glenn. Parang tanga, nakalimutan daw akong gisingin. Ang karaniwang kalahating oras ng paliligo ay naging sampung minuto. Bilis, parang LBC.

            At buong sigla na naming tinungo ang kapitolyo n gaming mumunting syudad. Dahil sa kainitan, naisipan naming magsakay patungong munisipyo. Nuknukan talaga ng init, sobrang init na kahit ako na isang batang lansangan ay nainitan.

            Pagdating namin sa kapitolyo, maraming tao. Akala ko nga may artista eh, yun pala hinihintay nila ang aking pagdating, pero pauso ko lang yun. madaming tao ang nakapila para sa rehistrasyon sa pagboto. Kaya pa naman ako nagpahuli ng pagpaparehistro eh dahil ayoko talaga ng matagal na paghihintay. Pero dahil andun na kami, wala ng atrasan. Go na :D.

            Kapag pala below 21 years old ka, kakailanganin mo pala ng birth certificate para lamang makarehistro, at dahil wala akong dalang ganun, minarapat naming pumunta muna ng kabayanan para makapagpakuha muna si Glenn ng picture at matapos nun, pinababalik kami sa loob ng dalwampung minuto, kakailanganin pa kasi i-edit ang kanyang mga tagyawat. Pagkatapos nung umuwi muna kami para kunin ang aking birth certificate. At pagbalik naming sa kapitolyo, cut-off na daw dahil kailangan nilang magtanghalian. Alas-onse pa lamang nun, pero magtatanghalian na sila, at isipin mo pinababalik kami ng ala-una y medya, mukang madami silang kakainin, baka merong may birthday kaya matagal ang lunch break nila. O baka naman mabagal lang talaga silang kumain. Hindi ko alam. Malabo silang mga empleyado ng gobyerno.

            Pagbalik naming ng ala-una y medya o mas maaga pa, mas mahaba na yung pila, kung bakit ba naman kasi hindi nila kami pinayagang magpareserve ng slot para hindi na naming kakailanganin pang pumila ulit. Wala talaga silang magandang sistema. At sila din naman ang nahirapan, kasi parang may rampage na sa loob ng kapitolyo, sobrang dami na naming, maingay na, at parang nasa palengke na kami. Buti na lang nakasama ko si Glenn, kung hindi pagod na pagod na pagod na pagod ako sa kahihintay dun, mabilis pa man din akong mainip.

            Nakakainis yung nag-aassist sa mga taong nagpaparehistro, nakekeelam sa kung ano man yung gusto kong isulat, parang isa akong illiterate na tao, hindi marunong magbasa, sumulat at umintindi. Eh mas matalino naman ako sa kanya :) pati ba naman yung pagcheck ko ng pabaliktad eh pinapakelaman. Eh sa ganun ang nakasanayan ko eh, bakit ba nakekeelam pa sya. Nakakainis.

            At yon matapos ang isang oras na pagpila ng nakatayo. Nakunan na rin ako ng picture at ng thumb mark. Kung tutuusin, mabilis lang yung proseso. Yung mga empleyado lang ang nagpapakumplikado.

 

Youre so fine and you're mine

Make me strong, yeah you make me bold

Oh your love thawed out

Yeah, your love thawed out

What was scared and cold *

*teka bakit nasa playlist ko to? hahaha

           

 

ika-anim: Copyright 2002-2009 Friendster, Inc. All rights reserved. U.S.

Hindi ko alam, hindi  maganda ang pakiramdam ko. Plano kasing ibenta nila ina yung desktop namin. Madami akong mamimiss, mawawala ang halos kalahati ng social life ko. At dahil mawawala na ‘to, naisip kong gumawa ng posibleng last blog entry ko.

Ang Mga Bagay na Hahanap-hanapin Ko Kapag Wala na ang DESKTOP.

1.      Unlimited net Surfing

Pakiramdam ko magiging sobrang boring na talaga ng buhay ko kapag nawala na ang privilege na ito. Isipin mo na lang, walang phone, walanag trabaho at pagkatapos, tatanggalan pa nila ng internet surfing? Sheeeesh, I will effin miss this thing.

2.      Chatting with my Online Buddies

Primarily, dito lang umiikot ang online life ko, usap sa mga real life friends, and mostly to online buddies. Dito ako madalas nakakakuha ng updates sa kanila, yung mga tipong sa simpleng ‘kamusta’ lang eh katalo na. Dun na magsisimula ang walang humpay na usapan, kulitan at asaran.

Mamimiss ko sila, lalo na sila Steph, Diane, at Mariel. Sila kasi yung pinakamadalas kong nakakausap regarding life and things that I would not rant/rave onto others.  

3.      Posting to Online Forums

I would surely miss Sage of the Ages, the egoistic jerk who thinks that English is the only language in the world and who was that first one to called me stupid in a forum. Anyways, enough of him.

Well, madami-dami na kasi akong nakilala sa pag poporum, masaya naman, pananaw ng mga tao regarding issues, eents and everything and anything under the hot sun. masayang basahin ang mga pandadaot, pandadarag at pangungupal ng mga tao sa isa’t isa. Basta masaya.

4.      Unlimited Download of Movies

Enjoy ang panonood ng mga palabas na nagmula sa pinilakang tabing, masaya. Wala akong makitang magandang pag-downloadan ng indiefilms kaya nagttyaga ako sa Hollywood films. Yung mga bagong pelikula ang halos lagi kong pinapanood, tapos minsan kapag tinopak, manonood ako ng ng mga pelikulang wala naman talagang katuturan. Tulad na lang nung ‘a walk to remember’, ‘armageddon’, at ‘the notebook’ na pawing mga paborito kong panoorin. :)

Kadalasan kapag idle ako sa YM nagdodownload lang ako. Abang na abang ako sa mga bagong DVDRip uploads. Kasi sila yung mga magagandang qualities, at hindi nakakahiyang ipahiram sa iba :)

5.      Reading Manga Scans

Nabaliw ako sa pagbabasa ng mga ganitong uri ng bagay. Alam ko na tulad ng ginagawa ko sa ikaapat na mamimiss ko, pinapatay ko ang industriya ng mga kawawang authors, wala naman akong magagawa, wala akong pambili ng mga mangas na nuknukan ng mahal :)

Huli kong binasa, at ngayon ay hindi ko pa rin natatapos ay ang ‘elfen lied’. Hindi ko pa rin natatapos kasi tinatamad na akong magbasa muli ng manga. Kapag sinipag na lang muli ako. At nasa amin pa tong PC na to aba syempre, magbabasa muli ako. Aliw eh.

6.      Reading E-Books

Minahal ko ang pagbabasa. Oo, hindi halata, pero mahilig talaga akong magbasa. Sa internet kasi makakakuha ka ng samu’t saring e-books na pamatay nanaman sa industriya. Sobrang pamimirata na ang ginagawa ko. Ilan sa mga nabasa ko ng e-book ay ‘angels and demons’, ‘sophie’s world’, ‘twilight’(na kalahati pa lamang ang aking nababasa),  ‘disgrace’, ‘the notebook’, at kalahati muli ng ‘a walk to remember’.

7.      Listening to the Music I Love to Hear

Panic! At the Disco, Fall Out Boy, Yellowcard, ilan lamang sila sa mga banding naging paborito ko. Sa internet, nalaman ko ang discographies nila, kung paano sila nabuo, kung ano ang ibig sabihin ng kanilang mga awitin at kung ano-ano pa.

Nakakakinig ako ng cover songs ng kung sino sino, pinakanagustuhan ko eh yung sa boyce avenue, panalo yung covers nila. Hindi na magsisising pinakinggan mo sila :)

            Marami pang iba, na sa oras na ito ay hindi ko maisip. Siguro overdosed nanaman ako sa tulog kaya hindi ako makapag-isip. Hahaha!

Madami talagang pwedeng malaman sa internet. Pwede ka rin matutong gumawa ng atomic bomb kung gugustuhin mo. At mamimiss ko ang bagay na tulad nito

 

 

 

I'll get over you I know I will

I'll pretend my ship's not sinking

And I'll tell myself I'm over you

Because I am the king of wishful thinking

ikaapat: Dashboard | My Account | Help | Sign out

Bigla ko lang napansin, once a month pala ang post ko sa blog na ito, samantalang yung sa ibang blogs halos weekly meron ako. Hahaha hindi magandang obserbasyon yung nagawa ko. Wala naman kasing significance yun sa buhay ko. At isa pa, I’m trying to abstain from being online. I wish I could do this. Hahay.

Enough of the fucking introduction. Well, I still do not have anything to post at the moment. But since I want a new blog entry, I’d have to finish this one. But still I cannot think of what to post. :)

Aha! Now I know what to post! xD

My YM status have had been continuously inconsistent. Inconsistent in the sense that it changes from time to time, at the rate of 5 statuses per hour harhar(Idk how a normal person could have this type of laugh). Anyways, here are some of the statuses that I use that I have had been using for the past 3 months.

Pero dahil nahihirapan na akong sabihin ang mga naiisip ko sa inggles, magtatagalog na lang muli ako. :D

Solo Nomar Basta

Nakuha ko itong status na ito mula sa isang religious organization sa pinanggalingan kong unibersidad. Solo Dios Basta yung tunay na phrase nay un. Na ang kahulugan ay “God alone is enough.” Naisip ko lang na pwede kong gawing status yun. wala lang, naisip ko rin kasi na sapat na ako para sa sarili ko. Hindi ko na kailangan ng kahit sino pa para lamang magawa ang mga bagay na gusto ko(hindi ito yung eksaktong nasa isipan ko, pero ito na yung kaya kong asbihin, isipin mo na lang kung English to, lalo na akong walang nagawa.) Solohista na ako. :D

Invisible Kunwari

Ito naman yung status na ginagamit ko na status kapag ayokong makipag-usap sa ibang tao. Wala lang paimportante lang, wala naman kasi talagang kumakausap sakin eh :))

Ngunit kapag ito ang status ko, wag ka ng umasang magrereply ako sa’yo. Matatagalan na. malamang AFK ako o talagang wala lang ako sa mood makipag-usap.

I’m immobile

Sabi ni diane, cool daw yung status ko. Hmmm, naisip ko din bigla, cool nga :p.

Wala na kasi akong maisip nung panahon na naisip ko to, tapos nakita ko yung mga contacts ko. It’s either they are on SMS or I’m mobile. Eh since hindi na ako gaanong naalis ng bahay at harap ng PC. Kaya yun hindi na ako gumagalaw. Steady na ako, immobile na. parang tanga.

AFK: kumakain, naglalaba, nagluluto…

Kapag sobrang busy na ako, at hindi ko na talaga maatupag ang mga bagay bagay sa PC na to. As in wala na akong maasikasong IMs and messages sa kung saan saang networking sites. Ito ang status ko. Madalas idle lang ako nito. Hindi ginagalaw ang PC.

Since napag-usapan ang idle, kinakailangan sabihin ko din kung bakit idle ako at hindi ko pinapatay ang CPU. Ito ay sa kadahilanang nag-dodownload ako ng madaming pelikula at kung ano ano pang mga bagay bagay, tulad ng MP3s applications, at nag-aatendance din ako sa grand chase

I've heard it all before

I've seen this ship a thousand times

Oh, I've seen it all before

It's tall and harder when they fall

ikatlo: Moderate Comments

Finally, naisip ko nanamang gumawa ng isang blog entry. Pero hindi ko naman alam kung ano ang magiging lamang nito. Kung anon a lang ang pumasok sa utak ko yun na lang. at pasensya sa mga magbabasa, makisama na lang kayo. 

            Dahil wala pa rin akong trabahong matino hanggang ngayon, naisip naming ng isang kaibigan na magtayo ng isang mumunting negosyo, maliit lang ang kinailangan naming puhanan. At ang negosyong ito ay ang pagbebenta ng laman.

Hindi ko naisip na ganun pala kahirap ang magbenta ng lamang loob. Kakailanganin mong gumising ng alas kwatro ng madaling araw para lamang bumili ka ng sandamakmak na mga kakailanganin sa pagbili nito. Nakakairitang isipin na sa kabila ng paghihirap ng isang manininda, maliit pa rin ang kanyang kinikita.

Noong unang araw namin ng pagtitinda, akala ko sobrang laki na ng aming kikitain. Kasi nakaubos kami ng paninda. Inakala kong kulang kulang tatlong daan ang magiging profit naming sa pagtitinda, pero hindi dahil kumita lamang kami ng mahigit sa isang daan. Eh hindi ako sanay gumising ng umaga hindi naman kasi ako morning person. 

Ang regular kong gising eh alas onse ng tanghali. Pagkagising ko:

Bukas ng PC

Basa ng offliners (kung meron)

Titingnan kung online si karas, kapag hindi malungkot syempre.

Tingin sa forum kung may nagreply sa post ko,

At tinitingnan ko rin kung nagpost yung bespren ko.

Magbabasa ng manga

Tapos iiwanang bukas yung PC para sa mga downloads na hindi matapos-tapos

Gagawa ng mga gawaing bahay.

Maliligo (na minsan ay nakakalimutan ko pa)

Kakausapin si diane :)

Tapos yun na.

Kapag bored na, nanonood na ng mga dinownload DVDrips

 

Isinisingit ko na lang sa routine na ito ang pagkain ng tanghalian at hapunan (na minsan ay nakakalimutan ko pa). Isama pa natin ang pagsingit ko sa SP, kapag hindi na nagfufunction ang utak ko. Hindi ko na itinutuloy. Hindi ko na rin naisisingit ang pagbabasa ng libro. Medyo nawala na yung hilig ko.

 

Anyways, balik tayo sa pagtitinda ng isaw at sarisari inihaw.

 

Noong ikalawang araw naming, sabi ko sa sarili ko: “Ayos na tong ganito lang ang kinikita, atleast meron.” Parang nang-aasar ang putang inang tadhanang yan, wala kaming kinita, nashort pa kami ng eyti pesos. Gaano na ka inis yun. parang tanga lang. Kaya naisip naming bantayan ng mabuti ang mga mamimili. Maraming kasing dampot lang ng dampot ng dampot ng dampot ng dampot, tapos magbabayad lamang para sa limang piraso ng merchandise. Gaano na kaburat yun? 

Naging mas mahirap ang pagbebenta ng lamang loob, kailangan ko ng bantayan ang bawat mamimili, pinakamahirap kapag humigit na sa tatlo ang sabay-sabay sumusubo. Hindi ko na mabilang yung mga kinakain nila. At ang mas mahirap sa pinakamahirap(isipin mo na lang kung gaano kahirap ang ganito) ay kapag yung ga siga at mga adik ng baranggay namin ang bumibili at lumabis ng kain. Kahit na kita ko na silang kumuha ng labis sa ibinayad nila. Hindi ako makakpalag ng ayos, mahal ko kasi ang sarili ko, lalo na ang king pamilya. 

Sa kabila ng ganitong trabaho, masaya pa rin ako, I get to bond with people in the neighborhood, and at the same time, I learn things which the academe can not teach me. Teka nag-eenglish nanaman ako, baka mabasa to ni diane at okrayin nanaman ang post ko :)

 

My heart is yours to fill or burst,

to break or bury, or wear as jewelry,

which ever you prefer.